Ceramika z pracowni nad rzeką

Na długim stole stoją filiżanki przed pierwszym wypałem. Obok leżą próbki szkliw, szkice uchwytów i kartki z wymiarami. Anna Wrona przygotowuje krótką serię dla kawiarni. Każdy egzemplarz sprawdza pod kątem proporcji, pojemności i sposobu, w jaki układa się w dłoni.

Projektantka zaczynała od pojedynczych naczyń wykonywanych dla znajomych. Z czasem pojawiły się zamówienia na komplety i współpraca z lokalami. Dzisiejsza pracownia ma wydzielone stanowiska do formowania, szkliwienia i pakowania. Półki służą do przechowywania prac pomiędzy kolejnymi etapami.

Przy projektowaniu filiżanki zaczynam od proporcji. Jej kształt musi uwzględniać sposób, w jaki trzymamy ją w dłoni.

Duże okna i dwa stoły tworzą część warsztatową. Na zajęciach uczestnicy pracują nad własnym naczyniem: najpierw poznają materiał, później wybierają formę i wykończenie. Prace pozostają w pracowni do wysuszenia i wypalenia. Odbiór odbywa się po zakończeniu całego procesu.

Od prototypu do krótkiej serii

Zamówienie rozpoczyna się od rozmowy o przeznaczeniu naczyń, liczbie sztuk i sposobie ich używania. Powstaje szkic oraz pierwszy model. Dopiero po jego ocenie Anna przygotowuje serię, zapisując wymiary i wybrane szkliwo. Pozwala to wrócić do projektu przy kolejnym zamówieniu.

Ręczna praca pozostawia drobne różnice między egzemplarzami. Projektantka ustala jednak wspólne parametry, tak aby naczynia mogły tworzyć komplet. W pracowni zostaje egzemplarz wzorcowy i dokumentacja wykonania. Każda nowa partia jest porównywana z wcześniejszymi próbami.

Zachowuję model i próbki koloru. Dzięki temu mogę rozbudować serię, gdy klient potrzebuje kolejnych naczyń.

W planie tygodnia zamówienia przeplatają się z warsztatami. Po zajęciach na półkach pojawiają się prace uczestników, obok próbek i gotowych serii. Pracownia dokumentuje kolejne etapy na zdjęciach. Zestawienie szkicu, prototypu i gotowego naczynia pokazuje, jak rozwijał się projekt.